Alles over Duurzaam Nieuw Organiseren in de nieuwe tijd

Duurzaam Nieuw Organiseren

Een pleidooi voor een schelp (of zoiets)

artikel

08 / 02 / 2013

De laatste weken heb ik iets met gebouwen die bedoeld zijn om in te werken. Normaal gesproken vind ik ze hooguit mooi of niet mooi, maar ik gaf het niet echt aandacht, ik nam ze meer voor lief. Het deed me niet zoveel. Maar dat is nu ineens anders.

Marmer
Op de radio hoorde ik iemand, enigszins verdedigend, vertellen over het nieuwe gerechtsgebouw in Amsterdam. Daar is overweldigend veel wit Italiaans marmer gebruikt op de vloeren en wanden van de publieke ruimten. En dat moet natuurlijk uitgelegd worden, want kan dat wel in crisistijd. Ik heb nog even nagezocht wat de man op de radio erover zei: ‘De uitstraling van het gebouw symboliseert de status van het hof, wat steeds meer het laatste instituut is waar mensen met hun zaak terechtkomen. Het hoort erbij, we zijn de hoeders van de rechtsstaat’, en ‘De bouwsom werd 10 jaar geleden in het ‘hoogseizoen’ gebaseerd op het gemiddelde van andere nieuwe gerechtsgebouwen in Nederland, maar we gingen in het laagseizoen aanbesteden en hebben daardoor meer kunnen kopen’ (bron beide citaten: AD 23 januari 2013).

Vorm, hier de aankleding, volgt functie en dat mag wat kosten.

Beton
In de week erna reed ik naar een klant, een leverancier van zorg. Het gebouw, grijs met donkerblauw, 5 etages hoog, staat op een bedrijventerrein aan de snelweg. Op het bord aan de weg staan de namen van de organisaties die erin gehuisvest zijn. Als je door de schuifdeuren loopt die vanzelf voor je opengaan, kom je in een besloten en gesloten halletje. Donkergrijs. Een dichte deur voor je, een paneel met bellen naast je. Ik druk op één van de bellen, niets. Ik probeer een andere, ook niets. Toch maar weer de eerste en gelukkig, ik hoor een vriendelijke stem die de deur voor me open doet. Ik loop naar binnen, zoek naar de lift, check de etage waar ik moet zijn en zoef naar boven. Ik stap uit de lift en sta in een gang. Wat nu.

Niks bijzonders, heel normaal, een ervaring die ik normaal gesproken zo weer vergeet. Maar deze keer niet. Deze keer trof het me. Ik realiseerde me hoe vaak ik, als ik eerlijk ben, een drempel ervaar als ik een gebouw binnen ga. Die hoge, hoekige, dichte gebouwen hebben iets intimiderends, iets angstwekkends. Natuurlijk recht ik mijn rug, haal ik diep adem en stap ik naar binnen. Geen probleem. Ik ben tenslotte een professional. Maar toch. Het doet me iets. Ik denk aan de mensen die er dagelijks werken. Zij incasseren dat iedere dag weer. Ik krijg begrip voor de zorg die soms in beton lijkt te zijn gegoten. Het is een wonder dat de mensen daar nog zo aardig zijn.

Schelp
Dan ben ik aanwezig op een avond georganiseerd door een stichting die alternatieven voor onze manier van leven en werken wil aandragen en aanjagen. Het gaat over experimenteren met andere vormen van landbouw, over een hogere kwaliteit van ons voedsel, nieuwe business modellen en meer van die onderwerpen die gaan over hoe we ons leven en werk organiseren. En er is een plaatje van een gebouw dat als specifiek doel heeft die vernieuwende functies te ondersteunen. En dat was een gekke gewaarwording. De architect heeft het gebouw getekend in de vorm van een nautilusschelp. Hypermodern, licht, transparant. Maar ook vertrouwd, open en harmonieus.

Ik vraag me af welke invloed de vorm van een gebouw heeft op de manier van organiseren. Op innovatieve processen en op de omgang met elkaar. De vorm ervan geeft duidelijk een bepaalde energie. Een gezond gebouw gaat misschien niet alleen om werken in daglicht, ramen die open kunnen en groen in de gang hoewel zeker noodzakelijke voorwaarden. Gezonde architectuur gaat dan ook over de energie die de gekozen vorm genereert. In feite gaat het over geometrie, je zou zelfs kunnen zeggen over heilige geometrie. In allerlei culturen en religies kom je die wiskundige figuren en symbolen tegen. Het tekenen en maken van een gebouw krijgt dan zelfs een spirituele betekenis. Het lijkt me een thema dat past in het denken over nieuwe duurzame manieren van leven, werken en organiseren.

Zo’n gebouw in schelpvorm is overigens al te vinden in de Sahara in het zuiden van Algerije[1]. In dat gebied schijnt het vaker te regenen en de grond vruchtbaarder te zijn dan elders in de woestijn. Verbeeld je dat dat waar is…

 

 

3 reacties

  1. 18 / 02 / 2013

    De maatgevend van Nautilusschelp is een geliefd onderwerp voor architecten – of liever de gulden snede / fibonacci (ook favoriet thema bij vrijmetselaars). De gulden snede vind je overal terug in de natuur (google maar eens). Ook kun je een filosofische benadering voor verandering en ontwikkeling kiezen met de fibonnaci reeks. Dus in plaats van ‘lineair’ van A. naar B. een verandering inzetten van 0 (er is niets) naar 1 (idee) naar 1 (inzicht), naar 2, 3, 5, 8 enzovoort.. (klein beginnen – maar van binnenuit veranderen..

    Met mijn collega’s van Center for Change trouwens een geliefde benadering, waardoor veranderingen uiteindelijk ook beklijven (= integraal, intrinsiek, natuurlijk proces)..

    Voor wie is geïnteresseerd: Ook op youtube zijn er prachtige verhandelingen te bekijken van de Fibonacci reeks. http://www.youtube.com/watch?v=ahXIMUkSXX0

    • 05 / 03 / 2013

      Richard, dank je wel voor je reactie. Ik vind het een heel boeiend en inspirerend thema. Op de cursus die ik hierover volg bij http://www.bewustbedrijven.nl ben ik iedere keer weer verwonderd over de kracht die een bepaalde vorm uitstraalt en de effecten die dat teweeg brengt.
      Leuk dat je de Fibonaccireeks ook als leidraad bij organisatieveranderingen gebruikt. Zou je mij hierover eens wat meer willen vertellen (kon het op jullie site nl. niet vinden, misschien handiger via liahol@liaison-hrm.nl)?

Reageer

Uw e-mailadres wordt niet getoond bij uw reactie. Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht.

Gebruik Gravatar om automatisch een avatar of foto naast uw naam te tonen.

1 + 2 =

Laatste reacties

Inspiratie

Behavior is the mirror in which everyone shows their image
Goethe
Verandermanagement is het organiseren van verlangen
Hans van Rosendaal
Ingeving. Zullen we besluiten dat iedereen intrinsiek gemotiveerd IS, maar dat we organisaties daarop niet hebben ingericht?
Evert Pruis
CFO asks CEO:"What happens if we invest in our people & then they leave us?" CEO: 'What happens if we don't, and they stay?"
Onbekend

Duurzaam Nieuw Organiseren is powered by

NVO2


Duurzaam dankzij deze partners:

  • NVO2
  • CSR Academy
  • De Baak
  • POGG
  • Go Beyond MBA
  • Managenmentboek
  • Managementsite.nl
  • Duurzaam Door
  • Slow Management