Alles over Duurzaam Nieuw Organiseren in de nieuwe tijd

Duurzaam Nieuw Organiseren

Mijn reis met U.lab – week 2

artikel

05 / 02 / 2015

Wow! Wat krijgen we in de tweede week van Theory U.lab een prachtige ervaring cadeau. Het ontstaat als Otto Scharmer ons tijdens een live opgenomen college uitnodigt om met hem samen een mindfulness-oefening te doen. De voeten stevig op de grond, contact maken met de aarde, met aandacht bij je adem zijn, je hart openen en vanuit het hart contact maken met al die mensen over de hele wereld die nu ook deze oefening doen. De verbinding is voelbaar. Met tienduizend, misschien wel vijftienduizend mensen over de hele wereld tegelijk. Alsof er een band van licht rondom de hele wereld voelbaar en zichtbaar is. Dit is hoopvol!

De oefening gaat over het openen van je hart. Hoe heeft dat impact op de grote uitdagingen waar we met elkaar voor staan in deze wereld?

Systeemdenken
In dat kader introduceert Scharmer deze week het systeemdenken als een belangrijke pijler van Theory U. We zijn geneigd allerlei maatschappelijke problemen en vraagstukken los van elkaar te zien, waardoor we aan symptoombestrijding doen en het niet bij de bron aanpakken. Die bron is hetgeen waar Scharmer aandacht voor vraagt. Hij spreekt zelf over de ‘ijsbergbenadering’:

scharmer01

Scharmer betoogt dat de grote problemen van deze wereld voortkomen uit disconnectie, het verbreken van een verbinding. Hij ziet een scheiding tussen mens en natuur (eco-divide), tussen mens en medemens (social divide) en tussen de mens die hij nu is en de mens die hij in potentie is (spiritual divide). Voor mij sluit dit aan bij de zin uit de film Fire in the Blood die we zagen in week 1: “We forgot to be human beings”. We zijn vergeten dat we onderdeel zijn van de natuur. Dat we verbonden zijn met onze medemens. En dat we meer zijn dan ons ego. Hoe kunnen we ons dat weer gaan her-inneren?

Turning the camera around
Om ons daarin mee te nemen laten Scharmer en zijn team ons een indrukwekkend filmpje zien, waarin astronauten van Apollo 8 aan het woord komen. Zij vertellen dat één van hen aan het filmen is in de Apollo 8. Op een gegeven moment draait hij de camera en zien ze de aarde. scharmer02Dit beeld heeft een enorme impact op de astronauten: “We were going to the stars. We were going to the planets. We didn’t think of looking back at the earth . But when we did, it gave us a new sense of selfawareness.”

Bending the beam of observation
Scharmer legt de parallel met ons eigen leven. We zijn zo bezig onze eigen doelen na te streven, we worden zo in beslag genomen door alles wat zich afspeelt in de buitenwereld, dat we vergeten dat er nog een hele andere, innerlijke wereld is te ontdekken. Scharmer nodigt ons uit om naar onze innerlijke wereld te kijken ‘by bending the beam of observation on the observer self’, zoals de astronauten ook hun aandacht hebben verlegd.

Dit stelt ons in staat om keer op keer te bepalen welk antwoord we willen geven op een situatie. Handelen we vanuit oude patronen, overtuigingen en gewoonten (gesloten hart)? Of lukt het ons met de situatie te zijn met een ‘open mind’, ‘open heart’ en ‘open will’, zodat we toegang krijgen tot nieuwe mogelijkheden? We maken verschil en dragen bij aan verandering als we bewust zijn vanuit welke plek we een bijdrage leveren.

scharmer03

Open van het hart als antwoord?
Dus, hoe heeft het openen van het hart impact op de grote uitdagingen waar we met elkaar voor staan in deze wereld? Als de grote wereldproblemen inderdaad voortkomen uit de verbroken relatie tussen mezelf en de natuur, de ander en mijn hogere Zelf, dan gaat het erom deze verbinding weer te herstellen. En verbinding ontstaat vanuit het hart.

En als we inderdaad ‘onder de ijsberg’ moeten kijken om te zien wat de onderlinge samenhang is van de grote uitdagingen waar we voor staan, dan speelt ook daar het hart een belangrijke rol. Alleen het hart kan de onderlinge samenhang ervaren en het leven voorbij de dualiteit ervaren.

Hier begint mijn zoeken. Ik weet uit eigen ervaring dat het niet meevalt om ‘met een open hart’ te leven. Er zijn goede redenen geweest om het hart te sluiten en het vraagt veel innerlijk werk en bewustzijn om beetje bij beetje het hart weer open te stellen. Ik zie om me heen dat velen met mij dit lastig vinden – dat is dan wel weer troostrijk 😉 En ik zie ook velen die zich van bovenstaande niet bewust zijn.

Het neemt ook nogal wat tijd om de vaardigheid van ‘aanwezig zijn met een open hart’ te ontwikkelen. Wat dat betreft vind ik dat U.lab met een moordend tempo door alle fasen van de U heengaat. Het gaat voor mij te snel. Ik neem nog even de tijd te voelen en te sudderen.

Daarnaast ervaar ik een grote afstand tussen hoe we als individu worden uitgenodigd onze hartkwaliteiten te ontwikkelen enerzijds en de grote vraagstukken van deze tijd anderzijds. Er zijn machtige stakeholders in deze wereld die belang hebben bij de spelregels die nu leidend zijn. Het wil er bij mij maar niet in dat het voldoende is om ons te trainen in het ‘aanwezig zijn’ en ‘in contact zijn met de toekomst die zich in het nu ontvouwt’ om verschil te maken. En als dat wel genoeg zou zijn, het kost nogal wat tijd om zover te komen …

Tegelijkertijd blijf ik enthousiast over Theory U, voel ik de potentie, wil ik er meer van weten en het toepassen. Ik ben benieuwd of je bovenstaande vragen herkent en hoe jij daarmee omgaat. Deel je je inzichten bij de mogelijkheid om een reactie achter te laten?

Femmy Wolthuis

5 reacties

  1. 07 / 02 / 2015
    Joop Dorresteijn

    Dag Femmy,
    Ja, het gaat in jouw tekst wel ergens over! Ook goed om te lezen dat je zo je twijfels hebt. Herkenbaar, ook voor mij. Er zijn zoveel mensen die het verhaal van het verloren of het miskende hart vertellen, meestal in verschillende bewoordingen, maar de boodschap is onmiskenbaar hetzelfde: we moeten en kunnen ons trainen in… Ik vraag me dus af of dat een vanzelfsprekendheid is. Trainen in het met je hart-kijken, -ruiken, -proeven, -luisteren, -denken? Deden we dat al niet toen we kind waren, zonder training, boek of methode? Wat is er mis gegaan? Zal Theory U werken of kan het eenvoudiger? Ik kan me helemaal vinden in de gedachte dat ‘verbroken verbindingen’ het grote wereldprobleem is. Maar waar beginnen we? Eco, Social, Spiritual? Of, gewoon toch maar bij onszelf, onze eigen gedachten, gevoelens, teleurstellingen, verlangens? Als daar helderheid en licht gaat ontstaan dan zou het onderscheid tussen eco, social en spiritual wel eens heel vaag kunnen worden… Ondertussen ga ik over enkele weken weer de Matthäus Passion zingen, ongelovig, met shining eyes. Mijn ervaring is dat een dergelijk groots, harmonieus feest een feest voor het hart is. Je weet wat ik bedoel hè?

    • 12 / 02 / 2015
      Femmy Wolthuis

      Beste Joop, fijn om je hier weer te treffen en uit te wisselen! Dank voor je reactie.

      Ik heb gesudderd op wat je inbrengt – een paar dagen retraite op Kasteel Slangenburg helpen daarbij 😉 Waar te beginnen, vraag je. Mijn antwoord sluit aan bij wat Karen in haar bijdrage inbrengt.
      Sprekend in de termen van Theory U: ik neig ernaar te beginnen bij de Spiritual divide, de scheiding tussen zelf en Zelf. Het ons weer her-inneren wie we in essentie zijn: kind van de Ene, God, het Zijnde of hoe je het wilt noemen. Als ik me daarmee diep van binnen verbind, dan kan ik niet anders dan me realiseren dat ik de natuur en de ander ben. Dan valt die scheiding weg en wil ik niet anders dan daar zorg voor dragen. Want daarmee doe ik wat ik het liefste doe en zorg ik ook nog eens voor mezelf.

      Ja, ik herken wat je schrijft over het zingen en wat dat doet met je hart. Het is voor mij zo’n her-inneringservaring. Het hart / jij komt dan even helemaal thuis. Ik wens je een prachtige, inspirerende ervaring toe!

  2. 10 / 02 / 2015
    Karen Verburgh

    Ha Femmy! Wederom dank voor je delen.
    Ik herken dat ik het te snel vind gaan. We zijn nu in week 4 (geloof ik – mijn agenda is gestolen dus ben een paar draden kwijt – ), morgen is alweer de volgende klas en ik heb nog een heleboel te doen voor die tijd, wat me niet gaat lukken… Ik denk zeker dat het te snel gaat als ik in ogenschouw neem dat ik 45 ben, veel tijd en energie (heb) besteed aan/in heel bewust en vanuit mijn hart leven, én ik Theory U al jaren geleden goed heb bestudeerd en ermee gewerkt in een “New Earth Leaders” project, en het alsnog te snel voor me gaat… Dat lijkt me belangrijke feedback voor Otto enzo die ik zeker ga geven tzt…
    Daarnaast, en als belangrijkste: ik geloof zeker dat in en vanuit ons hart leven en in contact met de toekomst zoals die zich wil ontvouwen én daarnaar handelen, de weg is naar een betere toekomst en andere wereld. Tegelijkertijd snap ik ook heel goed jouw perspectief zoals je het beschrijft… De afgelopen 6 jaar in Zuid-Afrika hebben me een heel ander perspectief op (het) leven gegeven, en nu ik jouw ervaringen lees, en de mijne ernaast leg, ervaar ik de laag daaronder: Zijn, God, of hoe je het ook wilt noemen. Volgens mij gaat het er over dat we met die “laag” contact maken en van daaruit gaan leven.
    En wie weet wat voor “wonderen” er dan kunnen gebeuren…!?

    • 12 / 02 / 2015
      Femmy Wolthuis

      Dank je Karen! Zie mijn reactie op de bijdrage van Joop. Ik ben in de tussentijd op eenzelfde vermoeden uitgekomen als jij beschrijft. Fijn om die herkenning (wederom 😉 ) bij elkaar te vinden.
      En je herinnert mij eraan dat wanneer ik vanuit die verbondenheid met de Ene handel, ik ook alle vertrouwen mag hebben in de wonderen die zich los van mij aandienen. Het leven heeft zijn eigen weg en dynamiek. Met het verleggen van een steen, stroomt het water anders … Hartegroet, Femmy

  3. 18 / 02 / 2015
    Femmy Wolthuis

    Vandaag vond ik deze mooie uitspraak van Lao Tzu. Het sluit mooi aan bij bovenstaande:
    “If you want to awaken all of humanity, then awaken all of yourself. If you want to eliminate the suffering in the world, then eliminate all that is dark and negative in yourself. Truly, the greatest gift you have to give is that of your own self-transformation.”

Reageer

Uw e-mailadres wordt niet getoond bij uw reactie. Velden gemarkeerd met een * zijn verplicht.

Gebruik Gravatar om automatisch een avatar of foto naast uw naam te tonen.

+ 54 = 64

Laatste reacties

  • eveliine lerno“Hallo met interesse las ik je artikel ikzelf ben hartcoherentie coach en acupuncturist. Ik herken heel goed wat je bedoelt. Fijn dat je deze inzichten...” op Duurzame samenwerking: een gezonde gedachte
  • Marco“Ik vind het ook kwalijk dat leeftijdsdiscriminatie in het onderwijs bestaat. Dit moeten we niet willen met zijn allen. De ervaring die een oudere docent...” op Transitie in onderwijs
  • Fransje“Mooie en inspirerende column. Juist in onze jeugd zijn wij zoekende als mens en is het nodig dat wij bij de hand genomen worden terwijl...” op ‘Als een kind niet leert zoals...
  • Adriaan Koene“In het TV programma van gisteravond, een andere kijk, boeide mij het interview met de heer Herman Wijffels in hoge mate. Wij hebben een techniek...” op Herman Wijffels Innovatieprijs

Inspiratie

Behavior is the mirror in which everyone shows their image
Goethe
Verandermanagement is het organiseren van verlangen
Hans van Rosendaal
Ingeving. Zullen we besluiten dat iedereen intrinsiek gemotiveerd IS, maar dat we organisaties daarop niet hebben ingericht?
Evert Pruis
CFO asks CEO:"What happens if we invest in our people & then they leave us?" CEO: 'What happens if we don't, and they stay?"
Onbekend

Duurzaam Nieuw Organiseren is powered by

NVO2


Duurzaam dankzij deze partners:

  • NVO2
  • CSR Academy
  • De Baak
  • POGG
  • Go Beyond MBA
  • Managenmentboek
  • Managementsite.nl
  • Duurzaam Door
  • Slow Management